پى آن گفت : بسم اللَّه . خدايا آن را به من بازگردان . من نزد او رفته و سلام كردم . فرمودند : معلّى هستى ؟ عرض كردم : بله . فدايت گردم . فرمودند : جستجو كن هر چه ديدى به من بده . من نيز آنچه را مىيافتم به او مىدادم . ديدم كيسه‌اى نان به همراه دارد . عرض كردم : فدايت گردم بگذاريد بجاى شما من آن را بياورم . فرمودند : نه من سزاوارتر از تو هستم ، ولى با من بيا . با هم به سايبان « بنى ساعده » رفتيم . در آنجا عده‌اى خوابيده بودند . آن حضرت عليه السّلام يك يا دو نان زير لباس هر كدام از آنان گذاشت . در بازگشت به آن حضرت عليه السّلام عرض كردم : فدايت گردم آيا مذهب آنها حق بود ( شيعه بودند ) ؟ فرمودند : اگر مذهب آنها حق بود ، نمك غذايشان را هم برايشان مىآوردم . خداوند هر چيزى كه آفريد ذخيره‌كننده‌اى دارد ، مگر صدقه كه خود سرپرست آن است . و پدرم هنگامى كه صدقه‌اى مىداد ، ابتدا آن را در دست سائل قرار مىداد ، سپس آن را مىگرفت ، مىبوسيد و مىبوييد ؛ آنگاه دوباره آن را به سائل مىداد . و اين كار بدين جهت بود كه صدقه قبل از اين كه به دست سائل برسد به دست خداوند مىرسد . و دوست دارم آنچه به دست خدا رسيده است به دست من برسد زيرا صدقه پس از اين كه به دست خدا رسيد ، به دست سائل مىرسد . و همانا صدقه دادن در شب خشم خداوند را از بين برده ، گناه بزرگ را محو نموده و حساب را آسان مىگرداند و صدقه دادن در روز مال را زياد و عمر را طولانى مىنمايد . همانا حضرت عيسى عليه السّلام زمانى كه از ساحل دريا مىگذاشت ، نانى را كه غذايش بود ، به دريا انداخت . يكى از يارانش عرضه داشت : اى روح اللَّه و كلمة اللَّه چرا چنين كرديد ؟ اين مقدارى از غذايت بود . فرمودند : اين كار را كردم تا جنبنده‌اى از جنبندگان آب آن را بخورد و ثواب آن نزد خداوند بزرگ است . ثواب دعاى سائل براى صدقه دهنده 1 - . . . امام صادق عليه السّلام نقل مىنمايند كه امام زين العابدين عليه السّلام فرمودند : هيچ مردى به فقير ضعيفى صدقه نمىدهد و آن فقير در آن زمان براى او دعايى نمىكند ، مگر اين كه دعاى او مستجاب مىگردد .